9 lipca 2014

Dobra prognoza dla Ossolineum

Wczorajszy dzień przyniósł długo oczekiwany przełom. Dostaliśmy odpowiedzi na pisma w sprawie podwyżek i mediacji. To dobra prognoza na przyszłość.

Komisja Zakładowa w wakacyjnie okrojonym składzie, czyli Elżbieta Baran i Adam Degler, zwróciła się przedwczoraj do sekretariatu ZNiO o umówienie na spotkanie z Dyrektorem ZNiO, Adolfem Juzwenką. Wczoraj została uzgodniona godzina spotkania: trzynasta. Szczęśliwym trafem, na dwadzieścia pięć minut przed trzynastą otrzymaliśmy odpowiedź na nasze pisma w sprawie mediacji i podwyżek. 

Do pierwszego pisma Dyrektor dołączył wersję protokołu rozbieżności przeanalizowaną od strony prawnej i formalnej. Dzięki temu możemy dzisiaj poinformować, że obie strony sporu zbiorowego zgadzają się, aby mediatorem był przewodniczący Regionu Dolny Śląsk NSZZ "Solidarność", Kazimierz Kimso. Trwają ostatnie konsultacje protokołu rozbieżności przez stronę związkową.

W odpowiedzi na pismo Komisji Zakładowej z dnia 30 czerwca 2014 r., w której zwróciliśmy się z żądaniem podwyżek, Dyrektor zadeklarował, że przewidywana jest podwyżka dla wszystkich pracowników we wrześniu 2014 r., w wysokości 5 procent.

Spotkanie przedstawicieli Komisji Zakładowej z Dyrektorem ZNiO przebiegło spokojnie i było rzeczowe. Podkreślaliśmy, że nasze działania mają na celu zagwarantowanie należnego miejsca pracy naukowej w Ossolineum. Zgodziliśmy się, że praca naukowa od początków istnienia Ossolineum była jednym z ważniejszych zadań, jakie stawiali przed sobą pracownicy tej instytucji. Wedle słów Dyrektora, projekt systemu motywacji do pracy naukowej i jej weryfikacji, przedłożony przez Komisję Zakładową w dniu 9 czerwca nie jest przystosowany do realiów pracy naukowej w bibliotece naukowej. 

Dowiedzieliśmy się, że stosowny projekt systemu motywacji do pracy naukowej ma przygotować specjalny zespół, w którego skład wchodzą trzy osoby spoza Ossolineum: prof. dr hab. Jerzy Zdrada, przewodniczący Rady Kuratorów ZNiO, prof. dr hab. Stanisław Waltoś, przewodniczący Rady Naukowej ZNiO i dyrektor Zamku Królewskiego na Wawelu, Jerzy Petrus oraz trzy osoby z Ossolineum: wicedyrektor ds. bibliotecznych Mariusz Dworsatschek, starsza kustosz Elżbieta Ostromęcka oraz starsza kustosz Katarzyna Kenc-Lechowska. Cieszymy się, że w zespole tym znaleźli się ossolińczycy - dzięki temu łatwiej pewnie będzie prowadzić konsultacje między Solidarnością ZNiO, a pracodawcą, dotyczące zapisów w Regulaminie Wynagrodzeń i systemu motywacji.

W zeszłym tygodniu pisaliśmy o problemie parkingu przy ul. Szewskiej. I tu też dobra wiadomość, która przyszła do wszystkich pracowników Ossolineum drogą mejlową - firma Europark, dzierżawiąca część terenu przeznaczoną pod parking przy ul. Szewskiej, zobowiązała się wyrównać i utwardzić ten teren.

Wszystko to jest dobrą prognozą dla Ossolineum, bo naszym wspólnym celem jest dbanie o dobro tej Instytucji.

Na koniec dziękujemy wszystkim, którzy aktywnie wspierali nasze wysiłki w ostatnich tygodniach, a szczególnie w czasie, kiedy czekaliśmy na protokół i odblokowanie mediacji. Dzięki Wam łatwiej było przezwyciężyć chwile zwątpienia i zniechęcenia. Dziękujemy!

4 lipca 2014

Nowy inwentarz znalezisk monet ze Śląska


Zapraszamy do lektury tekstu Barbary Butent-Stefaniak, przedstawiającego historię projektu: LINK.

Dzięki projektowi badawczego finansowanego w latach 2011-2012 ramach Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki (nr 11H 11 019980) wydany został inwentarz pt. „Polskie Skarby Wczesnośredniowieczne – Inwentarz. Rejestracja znalezisk monet wczesnośredniowiecznych z obszaru Polski (VI-połowa XII w.). Tom IV. Małopolska, Śląsk”. Współautorką tomu „śląskiego” jest dr Barbara Butent-Stefaniak (jako główny autor). W następnych latach przewidziane jest wydanie drukiem kolejnych tomów, prezentujących znaleziska numizmatyczne z Pomorza, Wielkopolski, Polski Środkowej, Warmii i Mazur. 


Inwentarz wejdzie na stałe do literatury numizmatycznej, jako bardzo ważna praca referencyjna. Zainteresowanie badaniami znalezisk monet wzrastało sukcesywnie w ciągu ostatniego pół wieku. Prawdziwy przełom nastąpił jednak w ostatnich dwóch dziesięcioleciach, w związku z powszechnym wejściem do użycia wykrywaczy metali, zarówno przez archeologów, jak i amatorów. W Polsce poszukiwanie z wykrywaczem metali bez zgody konserwatora jest wciąż nielegalne. Z drugiej strony, poszukiwacze-amatorzy to w naszym kraju prawdziwa armia, której liczebność określa się na pięćdziesiąt tysięcy osób. Nie we wszystkich krajach jest jednak tak restrykcyjne prawo, jak w Polsce. W Wielkiej Brytanii funkcjonuje Treasure Act z 1996 r., który dopuszcza zachowanie przez znalazcę znaleziska, jednak obowiązkiem, jaki spoczywa na znalazcy, jest zgłoszenie odkrycia koronerowi. Do obowiązków koronera należy określenie, czy mamy do czynienia ze znaleziskiem o szczególnej wartości. W takim przypadku znalazca musi przedstawić ofertę zakupu znaleziska muzeum. Przepisy brytyjskie w pełnej rozciągłości respektują prawo własności prywatnej. Polskie prawodawstwo, choć konstytucja gwarantuje prawo własności, uznaje jednocześnie, że wszystko, co znajduje się w ziemi, należy do Skarbu Państwa; jest to przepis z poprzedniego systemu, negatywnie wpływający na rejestrację znalezisk. 
Gratulujemy pięknie wydanej książki!

1 lipca 2014

Budynek Farmacji walczy o przetrwanie

Dzisiaj mija ostatni dzień 12. Przeglądu Sztuki SURVIVAL. To jedyna w swoim rodzaju okazja, żeby zwiedzić budzące dreszczyk zakamarki dawnego budynku Instytutu Farmacji Akademii Medycznej. 

Akademia Medyczna ogłosiła przetarg na gmach przy ulicy Szewskiej 38/39, Grodzkiej 9 w kwietniu 2011 r. Ossolineum, pomimo prawa pierwokupu, nie skorzystało z oferty. W budynku miała się znajdować siedziba Muzeum Książąt Lubomirskich, a na sąsiedniej działce miał zostać wybudowany drugi budynek mieszczący magazyny. Z planów tych pozostał na razie... parking. Parking Książąt Lubomirskich, tak żartobliwie go czasem określamy. Na domiar złego działka pod budowę podzielona jest na dwie części; żeby dojechać do tej należącej do Ossolineum, trzeba pokonać takie wykroty, że najlepiej byłoby jeździć quadem albo terenowym Subaru.

Przewodnik po Muzeum Mineralogicznym Królewskiego Uniwersytetu w Breslau. Źródło: LINK.

Szkoda budynku Farmacji. Miejmy nadzieję, że Ossolineum będzie miało w przyszłości zarówno szansę, jak i środki na zakup tego budynku. Warto pamiętać, że wystarczy odpowiedni, dobry projekt, żeby ten obiekt przystosować do celów muzealnych, a to ze względu na jego historię: w pierwszej połowie XX w. budynek służył za siedzibę niemieckiego Instytutu Farmaceutycznego, ale został wybudowany w 1866 r. z inicjatywy Ferdynanda Roemera z przeznaczeniem na siedzibę Katedry Geologii i Mineralogii Uniwersytetu Breslau i powiększającego szybko swe zbiory Muzeum Mineralogicznego.


Kliknij, aby obejrzeć galerię zdjęć: LINK.

Więcej informacji o SURVIVALU: LINK. 

30 czerwca 2014

O podwyżki dla wszystkich

Dzisiaj Komisja Zakładowa zwróciła się do pracodawcy z żądaniem podwyżek dla wszystkich pracowników Ossolineum. 

Wystąpienie o podwyżki zapowiadaliśmy już podczas trzeciej tury rokowań w sporze zbiorowym. Brak zgody pracodawcy lub brak odpowiedzi będzie oznaczał wejście w kolejny (drugi w Zakładzie) spór zbiorowy. Komisja Zakładowa uważa, że w związku ze zwiększeniem obowiązków i obciążenia pracowników w ostatnich latach oraz inflacją, podwyżki pensji są koniecznością.

25 czerwca 2014

Nie ma Rady, trzeba robić swoje

Dobiega końca czerwiec i możemy stwierdzić, że okazał się on miesiącem wielkich rozczarowań. Pracodawca utrudnia prowadzenie sporu zbiorowego, a Rada Naukowa nie jest zainteresowana dyskusją nad przyszłością pracy naukowej w Ossolineum. Okazało się też, że brak motywacji to znacznie szerszy problem w Ossolineum, nie ograniczający się jedynie do kustoszy i doktorów.

 

Blokowanie sporu zbiorowego 

Komisja Zakładowa już od miesiąca czeka na podpisanie przez pracodawcę protokołu rozbieżności kończącego rokowania. Projekt protokołu przygotowaliśmy, w konsultacji z prawnikami z Regionu Dolny Śląsk NSZZ "Solidarność" w ciągu trzech dni od zakończenia trzeciej tury rokowań (22 maja). W dniu 26 maja został on przesłany drogą elektroniczną do pracodawcy. Od tego czasu, pomimo monitów, nie dostaliśmy żadnej odpowiedzi w tej sprawie. Jest to szokujące, bo ustawa o rozwiązywaniu sporów zbiorowych z dnia 23 maja 1991 r. wyraźnie stanowi, że:

1. Kto w związku z zajmowanym stanowiskiem lub pełnioną funkcją:
1) przeszkadza we wszczęciu lub w prowadzeniu w sposób zgodny z prawem
sporu zbiorowego
2) nie dopełnia obowiązków określonych w tej ustawie
- podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności .
 Natomiast art. 9 określa jasno, że:
Rokowania kończą się podpisaniem przez strony porozumienia, a w razie nieosiągnięcia porozumienia - sporządzeniem protokołu rozbieżności ze wskazaniem stanowisk stron.
Jednocześnie w trakcie rokowań uzyskaliśmy zapewnienie, że wspólny protokół będzie gotowy w krótkim czasie. 

Projekt systemu motywacji do pracy naukowej i jej weryfikacji


W czasie trwającego od miesiąca impasu spowodowanego blokowaniem przez pracodawcę prowadzenia sporu zbiorowego "Solidarność" ZNiO nie próżnowała. Przygotowaliśmy projekt systemu motywacji do pracy naukowej i jej weryfikacji (LINK), który chcemy zaproponować podczas mediacji jako rozwiązanie kompromisowe dotyczące części naszych żądań wyrażonych w punkcie 2, który brzmi następująco:
Utrzymanie systemu motywacji do pracy naukowej, tj. zagwarantowanie wszystkim pracownikom, którzy w przyszłości awansują na stanowisko kustosza lub uzyskają tytuł naukowy doktora, automatycznej podwyżki związanej z tym awansem lub uzyskaniem tytułu doktorskiego w wysokości wynegocjowanej w punkcie 1;
Propozycje pracodawcy w tym punkcie były następujące:

Dokonanie zmian w Regulaminie wynagradzania ZNiO, zmierzających do stworzenia systemu motywacyjnego dla pracowników prowadzących działalność naukową. Zakończenie prac nad nowym regulaminem, uzgodnionym z organizacją związkową.
Projekt systemu motywacji do pracy naukowej i jej weryfikacji polega na propozycjach zmian systemowych. Chodzi o to, aby dłuższe urlopy przysługiwały, jak do 2013 r., pracownikom zajmujących się pracą naukową w Ossolineum, a jednocześnie, żeby istniał system weryfikacji, gwarantujący, że osoby korzystające z tych uprawnień będą rzeczywiście się nią zajmowały. System opiera się na punktacji za artykuły naukowe, udział w konferencjach, wystawach i grantach naukowych, a pomyślany został tak, aby móc stanowić część Regulaminu Wynagradzania ZNiO. Przewidziane w nim zostało stworzenie stanowisk samodzielnych pracowników naukowych także dla doktorów habilitowanych. 

Brak motywacji szerszym problemem w Ossolineum


Projekt, rozesłany drogą elektroniczną do członków "Solidarności" ZNiO, wywołał od początku burzliwą dyskusję. Wiele osób, które zabrały głos, także spoza działów bibliotecznych, podkreślało, że problemy, które tak dotkliwie odczuwają teraz kustosze i doktorzy, związane z pozbawieniem ich realnej (systemowej) motywacji, dotyczą tak naprawdę ogromnej większości ossolińczyków. Wiele osób wskazywało na brak jasnych i określonych regulaminowo zasad awansowania i premiowania, co wpływa właśnie na brak motywacji. W związku z tym Komisja Zakładowa zorganizowała zebranie członków "Solidarności" oraz osób zainteresowanych dyskusją nad projektem w Refektarzu, które odbyło się w dniu 16 czerwca. Powołane zostały na nim dwie grupy pracownicze, które zajmą się przygotowaniem propozycji dotyczących awansowania i premiowania, aby móc je przedłożyć pracodawcy.

 

Rada Naukowa nie zajmuje się sprawami związanymi z pracą naukową w Ossolineum


Niestety, istnieją uzasadnione obawy, że pracodawca w ogóle nie liczy się z oddolnym głosem pracowników pragnących współtworzyć przyszły kształt instytucji o podstawowym znaczeniu dla kultury i dziedzictwa narodowego. Wskazuje na to sposób, w jaki potraktowano projekt systemu motywacji do pracy naukowej i jej weryfikacji na zebraniu Rady Naukowej w dniu 23 czerwca. Pomimo faktu, że projekt ten zakłada oddanie Radzie Naukowej kompetencji do oceny merytorycznej pracy naukowej w ZNiO, jak również pomimo tego, że na zebraniu w dniu 16 czerwca liczne głosy wskazywały na to, że Rada Naukowa mogłaby roztoczyć swoistą kuratelę nad pracą naukową w Ossolineum, projekt nie został w ogóle poddany dyskusji. Nie dostaliśmy też żadnej odpowiedzi merytorycznej dotyczącej projektu ani od pracodawcy, ani członków Rady Naukowej (25 osób!). Oczywiście nie zmienia to w żadnej mierze tego, że projekt ten w dalszym ciągu traktujemy jako możliwą propozycję w mediacji.

* * *

Wydarzenia ostatniego miesiąca na pewno nie mogą nastrajać optymistycznie. Jednak rolą związku jest dbanie o interesy pracowników, a nie dobry nastrój dyrekcji, dlatego będziemy dalej pracować na rzecz takich rozwiązań w Ossolineum, które uczynią z tej instytucji przyjazne miejsce i żywy ośrodek pracy naukowej.

_________________________
Skład Rady Naukowej II Kadencji: LINK